“Fırtınalı yağmurlar karşısında bile kurak yürekler gördüm: ben bir ölü kuşun -mesela- kanadına hüzünden fırtınalar çizerken. yüreğimden düştü, düşten öte gitmedi sevgili öykülerim. sevinçlerim yanmayan bir sokak lambasıydı yokluğunda fark edilen ve hüzünlerim gökkuşağı gibi göz alıcı olsa da masallara sağır kalmadı gözlerim. uçan kuşları, ölü düşleri seviyorum. tanıdığım insanların çoook azını, tanımadıklarımınsa hepsini… işte bu inanç sevgidir seni bana getiren. ve her çalınışı ve dinlenişi bu şarkıların, bir borcun ödenişidir bu inanca bu sevgiye… sana şarkılar söylemeye devam ederim sevmeye çıkarsız inanırsan, sevmeye inan! yaşamak zor bi oyun”
Feridun Düzağaç – eylül bin900doksan6 (Beni Rahatta Dinleyin)
Bazen değişiklik gerekir, ben de onu yaptım.