Hani böyle bir odada otururken, diğer odada boşuna yanan ışığı gördüğümüzde, içimize bir sıkıntı düşüyor, fakat üşenip yerimizden de kalkamayarak, o ışığa öyle hüzünlü hüzünlü bakıyoruz ya, işte o andaki, o çaresiz, ve de içimizde belli belirsiz, iç sorgulamalarımızın, son derece silik bir gerçekliği var.
Bazen değişiklik gerekir, ben de onu yaptım.