Erkan Hirik

Durgun gecelerde gökyüzüne sesini
Çaresiz çırpınan ezgilere nefesini
Versen de duysam sevgi hikayene
İnanır mıyım dersin
Yalnız akşamlarımın yolu olsan
Akıp giden çırpılara arkadaş olsan
Taşsan yüreğimden seni paylaşsam
Pay olurum der misin
Sevgi sorular sorsan gizlemesem
Bana öğütler versen dinlemesem
Yüzüme dokunsan hissetsek birer birer
Sigaramı yaksan boğulsak beraber
Sevgi sıcak sarsan üşümesem
Sensizliği asla düşünmesem
Soluğum olsan da beni yaşasan
Yeniden doğmak ister misin
Sevgi

Otlarım yanar ,sensizlik nadasında toprağım…
Birazcık dinlensin, büyüsün yeşersin, gelmişin…
Hiç bir şey diyen bir cümlenin,
Ortasına terkedilmiş bir kelimeyim.
Öznesiz, zamansız, zarfsız, mektupsuz, adressiz!
Seni aradım dün, bir körebeyim
Çık ortaya no’lur, yaralarım iyileşsin!
Çok zaman geçti, çok zaman geçti
Haber vermeden gelme, zor olur!
Ürkerten anım kıskanır, ağlar belki
Ama ben ağlayamazsam gücenme ne olur!
Gözlerim bitti!
Dört yanım hasret, unutulmuş bir ada gibiyim.
Açıklarımda batmış, yüz binlerce gemi,
Limanı yorgun yastan!../

Teker teker ektim. Sulayıp büyüttüm. Annenin çocuğuna şefkatinden geldi umudum ve sevgim bir ulu çınar misali… Bekledim hem de çok bekledim. Her an gelirsin diye, her an hazır hissettim kendimi ve kalbim bu güneşe uzandı her daim. Otlarım yanar, sensizlik nadasında toprağım.
Devamını Okumak için »

Hatırlayanınız var mı, sevgi neydi?

İlk sevdi sözcüğünü,ilk kıpırdanışını yüreğinin hatırlayan var mı? İlk hüznümüzün adını sevgi koyabiliyor muyuz şimdi geriye dönüp baktığımızda?Deruni coğrafyamızı kaplayan zifiri bulutların ve üzerimize örtülen maddeci felsefenin ağırlığına ne zaman başkaldırmıştı sevgilerimiz,hatırlayanınız var mı?Ne zaman sevgilerimiz paralarımızdan önce tartılırdı;ya ne zaman pazar eyledik sevgilerimizi,biliyor musunuz?En son ne zaman bir sevgiyi söylemiştik bir sevgiliyle?!..Her gün bir parçamızı daha tüketen teknoloji çağında sevgiye en son ne zaman yürekten bir merhaba demiştik,hatırlayanınız var mı?Hatırlıyor muzunuz,sevgi neydi? Devamını Okumak için »

Aşktır ki, gerisi vesairedir…

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib
Kılma derman kim helâkim zehr–i dermanındadır
Fuzuli

Sevgili!..

Aşkın şiirini yazmak isterdim sana; sana aşkı şiir ile yazmak isterdim… Aşkı seninle tanımlamak ister, aşkı sende tanımak isterdim. Ay ikiye bölündüğünde yanında olmak, Uhud’da dişini avcuma almak isterdim.
Sevgili!..
Şimdi senden uzakta, aşk şudur diyebilsem eğer, son defa kendimi ve ilk defa okuyucumu kandırmış olacağım. Bildim dediğim bir aldanıştır çünki o, duydum dediğim bir yanıştır. Şimdi ayın, şın ve kaf’ları çıkardılar elifbelerden de sensizliğin mektebinde bir sabra mıhladılar bizi elif’lerle he’lerden. Sensizlikte hasretin hüzzamlarını öğrendik kucak kucak, ve aşkın nihavent saltanatını arar olduk köşe bucak. Bildiğimizi sandıkça yandık da yolunda, yolunda yandığımızı sandıkça bildik sonunda. Aşkın gerçeği değildi bildiğimiz, ama aşkın ateşiydi yandığımız. Devamını Okumak için »