Bazen sözler dilinin ucunda sana haykırır beni söyle , beni haykır , serbest bırak der ama söyleyemezsin.Söylenemez o sözler.İçeriden bir şey dışarı atmak ister ama dile gelince durur nedense.Neyse bunları zaten siz de biliyorsunuz , benim ki giriş gelişme sonuç şeklinde yazacağım bu yazının girişi olsun diyeydi.
Dizi falan izlemem hatta diziyi geçtim tv dahi izlemem doğru dürüst.Arabada radyo dinlerken duydum bu şarkıyı ilk ve söyleyen bayanın sesi o kadar hoşuma gitti ki..Sesiyle birlikte şarkının sözleri direk belleğime kazındı.Google amca sağ olsun bana yardım etti ve buldum.Hem parçayı hem de sözlerini..Hatırla Sevgili adında bir dizinin müziğiymiş. Hatırladık mı peki ? Unutmuş muyduk ?
Yaşanılan , tekrar edilen , içinde dönülen unutulur mu ? [İstifham sanatı yaptım burada, cevap beklemiyorum ]
Şimdi yazıya bir sonuç bulmak lazım ki o da aşağıdaki satırlarda mevcut.Sonsuz bir son.

Dudağımda yarım kalan
Söylenmemiş son sözümdür
Baki olsa da ayrılık
Aşk her daim ölümsüzdür.

Hatırla sevgili o eski günleri çocuklar gibi
Efkar mektubudur aşkın sözsüz okunur
Yalan dünya dört mevsimde bir bahar olur
Varsın eller gönül yarası kapanır sansın
Kabuğun altında sevgili sen kanayansın.
Ömrümüzün son demidir
Dönülmeyen o vedalar
Kuşatıldık zor yıllarda
yarım kaldı hep o sevdalar
Hatırla sevgili o eski günleri çocuklar gibi.
Efkar mektubudur aşkın sözsüz okunur
Yalan dünya dört mevsimde bir bahar olur
Varsın eller gönül yarası kapanır sansın
Kabuğun altında sevgili sen kanayansın