Metafizik, felsefenin belirli bir bölümüdür. Bu bölümde, «Varlık nedir?», «Bir dış dünya var mıdır?», «Vücut ile ruh arasındaki ilişkiler nelerdir?», «Tanrı var mıdır?», «Ruh ölümlü müdür, ölümsüz müdür?» gibi sorulara cevap aranır. Ayrıca bilgimizin nereden geldiği; neleri bilmemiz mümkün olduğu gibi problemler de ele alınır. Filozoflar, tarih boyunca, metafizik kelimesini çeşitli biçimlerde kullanmışlardır; metafizikten yana olmuşlar ya da metafiziği eleştirmişler ve yermişlerdir. «Metafizik» kelimesi ilk olarak İsa’dan önce birinci yüzyılda, Rodoslu Andronikos tarafından ortaya atılmıştır. Andronikos, büyük yunan filozofu Aristoteles‘in (İ.Ö. 384-322) eserlerini bir araya getirdiği zaman, fizikle ilgili bölümden sonraya gelen esere «metafizik» yani «fizikten - sonra - gelen» ya da «fizik - ötesi» adını vermiştir. Daha sonraları Aristoteles’in bu eserinde incelediği konular, metafiziğin konulan olarak kabul edilmiştir. Metafizik konular deyince, duyularımızı ve algılarımızı (idraklerimizi) aşan konular kastedilmiştir. Aristoteles, bu kitabında incelenen konulara «ilk felsefe» diyordu. İlk felsefe yani metafizik, varlığı varlık olarak inceliyor; genel olarak varlığın şartlarını, kaç çeşit «neden» (illet) olduğunu, bütün varlıkların kaynağını yani tanrıyı açıklıyordu. Ortaçağın sonuna kadar, klasik felsefenin temel konusunu metafizik teşkil etmişti. Bilimlerin ilerlemesiyle, felsefe içinde, metafiziğe karşı eleştirici bir tavır ortaya çıktı. Duyularımızı ve algılarımızı aşan konuları inceleyen metafiziğin, sağlam bilgiler veremeyeceği ileri sürüldü. Bilgilerimizin kaynağının ve değerinin araştırılması gerektiği ileri sürüldü. Böylece modern çağlarda, felsefenin ağırlık noktası, metafizikten, bilginin kaynağını,  imkânlarını  ve  değerini  araştıran  «bilgi  teorisi» ne kaydı. Bundan ötürü, modern çağlar felsefesi, eleştirici bir tutumu benimseyerek, felsefe (philosophia) kelimesinin ilk anlamına yeniden döndü.

“Bir şeyler öğrenmek için bir şeyler yapmak gerekir.” düşüncesinden hareket ederek bir şeyler öğrenmek için bir şeyler yapmaya karar vermiştim bir süre önce. Öğrenmek istediğim bu “bir şeyler” siteye ait sistemin yani wordpress’in yapısı ve tasarıma ait bazı özelliklerdi. Bir süre evvel el attığım bu iş dün gece itibariyle meyvesini “Yeni Tema Görünüm” olarak verdi.
Disciple adlı görünüm hoşuma gitmişti. Bu görünümü değiştirerek kullanmak istedim. Bu isteğimi pekiştiren de Hüseyin Mert’in görünüm hakkında söylediği olumlu sözlerdi. Biz bu işi yaparken “maho” da tesbihiyle bize eşlik etti. Daha sonra hangi renkleri kullansam diye düşünürken siyah ve sarı aklıma geldi. Yalnız sarı  mat olmalıydı. Yavaştan yavaştan boş kaldıkça uyguladım. Sayfanın header denilen üst kısmına ise “Meksikalı”yı” koymayı uygun gördüm ve glow effect (parlama efekti) kullanarak bir şeyler yazayım dedim. Yazdım ve çizdim. Güzel de oldu galiba. Aklımdaki düşünce bu sarı ve siyahı zaman içinde değişerek görünümü değişmeden kullanmak. Bazı problemler yaşadım onlarda da hacım sağ olsun yardımcı oluverdi. Benim ona onun da bana tatlı borcu var bilesiniz.

Bugün felsefe çalıştım. Çalışmakla kalmadım aynı zamanda felsefi problemlerin bazılarını kendime sordum. Bununla da kalmadım anneme de sordum.
-Anne varlık nedir?
-Ne?
-Varlık diyorum anne varlık. Nedir bu varlık denilen şey?
-Amaan! Turşu yedim ağzım yandı.
-Varlık turşu mudur anne?
-Varlık var olandır.
-Var olan nedir?
-Gördüğümüz, hissettiğimizdir. Mal, para, eşya görülür. Sağlık, huzur hissedilir.
-Benim sağlığımı hissediyor musun? Benim sağlığım sana göre yoktur o zaman.
-Görüyorum.
- !

Evimizde bir filozof yetiştirmişiz de haberimiz yok.