Olmamış Muz

Olmamış muzu beklemek. Hayatta da, insanlık dışı olan en büyük şey nedir diye sorsalar, olmamış muzu beklemek’tir derim. Çünkü ben olmamış muzu bekledim. Hiç güzel bişey değil. Bir çocuğun ruhunda onulmaz yaralar açıyor. Enteresan bir akrabam vardı. Hala da var ama eskiden de vardı. Eve koli koli olmamış muz getirirdi. Olunca çocuklar yesin deyu. Kardeşim, koli koli olmamış muz alacağına, olmamışı daha ucuz oluyormuş, olmuşundan iki kilo al da yiyelim. O muzları olacak diye beklemek çok hüzünseldi. Bayaa ben böyle başında bekliyodum. Onun olduğunu anbean görmek istiyordum. Hemen olsun istiyodum. Olmuyodu ama. Bi türlü sararmıyodu. Hep yeşil hep yeşil, hep gök hep gök. En sonunda dayanamadım. Ya dedim bu muzlar niçin olmuyo. Oğlum dedi enteresan akrabam, öyle hemen olur mu, ne kadar mal bi çocuksun sen. Bi hafta sonra ancak olur o muzlar dedi. Olmadı iki hafta sonra olur. İki hafta mı. Düşün ki çocuksun. Önünde koli koli muz var, ve yiyemiyosun. Bir çocuk için bundan daha büyük bir acı olabilir mi. Zannetmiyorum. Olamaz. Enteresan akrabam evden gider gitmez, yine dayanamadıydım, o olmamış muzlardan bi tanesini yediydim. Öyle zor ki ama. Soyması zor, yemesi zor. Ağzım yüzüm hep yapış yapış olduydu. Acı acı. Yaşadığım büyük hayal kırıklığına ne demeli peki. Düşün ki çocuksun. Muz yiyosun. Ve o muzu sevmiyosun. Bundan daha büyük bir acı olamaz bence. Olmamış muzu beklemek diye bir şey olmasın bir çocuk için. Şeker de yiyebilsinler.

Çocukluğumda, nerede olursa olsun, Türk bayrağı gördüğümde, saygı duruşuna geçip, İstiklal Marşı’nı okuduğum o günler çok güzeldi. O günlerin çok başka bir tınısı vardı. Sarı günlerdi.

Devamını Oku »