Son zamanlarım yine çalışmakla geçiyor. Sürekli çalışıyoruz ancak şimdiye kadar çalışmamızın asıl gayesi olan işi elde edemiyoruz. Hayat böyle bir şey galiba. Kimisi çalışmadan yapar, kimisi çalışsa da olmaz. Olsun yine de gönül kırmak yok çalışmaya devam. Hep sevmişimdir bu sözü “Hayat varsa umut vardır.” Öyle bir söz ki bu 3-0 yenik düştüğün hayatı hala 4-3 yeneceğini düşündürüyor insana. Belki sakatlıklar olacak, sarı kart göreceğiz ama son düdük çalana kadar çabalayacağız. Düdük ne zaman çalar, orasını bilen de belli zaten.
Ah arkadaşlarım bugün hep felsefe okudum. Bilgi, Bilim, Varlık, Ahlak felsefeleri neymiş göreyim dedim. Varlık felsefesine göz atarken Platon’dan Devlet’in bir kısmına göz atma şansım oldu. Sözüm olsun okuduğum yeri sizlere de aktaracağım. Felsefe olmadan hayatı anlamak zor. Belki de ironik bir felsefe.
Yalnız kaldıkça insan dertlerini iyice irdeliyor. Yağını çıkarıyor neredeyse. O yüzden çok yalnız kalmamaya çalışın bence. Yoksa dert beni yediği gibi sizi de yiyebilir. Garibim değil mi, çaremi bilsem de gerçeklerin acısını tercih ediyorum. Yaşıyoruz belki ama ne pahasına bilmiyoruz bence. Herkes yaşadığı yaşamın bedelini ödeyerek mi yaşıyor sizce? Neden bu bedeli gösteren fatura kimisine ağır gelirken kimisi bir çırpıda ödeyiveriyor. Ve nasıl oluyor da bazıları bu faturaya bakmıyor bile. Son ödeme tarihi geçecek, haberleri yok. Yazık.
Avea senden hiç memnun değilim. Sürekli hatların meşgul, şebeken meşgul. Olmuyor böyle.

Selametle.