…Geldik, yurttayız…
Öylesine yorulmuştum ki geldiğimde uyuduğum uykunun tadı halen dimağımda…Yatağımda sersem sersem etrafa bakarken odanın kapısı açıldı ve Fikret geldi. O da benim gibi Tudok katılımcılarından birisiydi. Sonradan öğrendik ki koleksiyoncuymuş kendileri : )
E karnımız acıkmıştı artık, bir şeyler yemenin vakti geldi. Yurdun güvenliğinden aldığımız yardımla Şirinevler meydanına doğru ilerlemeye başladık.
Etrafta tanıdık yerler aradık ki sürpriz bir fatura ve lezzetsiz bir şeylerle karşılaşmayalım diye…Bir o başa gittik, bir bu başa geldik meydanda. Sonunda karnımız isyan etmeye başlamıştı ki attık kendimizi şık bir sulu yemek bulunan lokantaya, ismini hatırlamıyorum vallahi…Yemek söylerken açlığımızın verdiği vahşilikle olsa gerek her şeyi yemek istiyorduk ki garson bunlarla zaten doyarsınız diyerekten siparişin devamını getirmemizi ima eder gibiydi. Söylemesi ayıp gerçekten de aldıklarımızı yedikten sonra alacaklarımızı nereye sığdıracağımızı düşündüm ve işte ticaret ahlakı budur diyerekten içimden de olsa garsonu tebrik ettim. Niye içimden ettim bilmiyorum, halbuki böylesi zor bulunuyor. : )
E gece oluyordu yatma yaklaşıyordu…Onunla ayrıldık, o yurduna ben yurduma geçtim. Odama girdiğimde banyo yapmış kurulanmakta olan birisi ile karşılaştım. Emrah’mış adı…Gayet sıcak ve samimi birisi olduğu izlenimini yaratmıştı ilk karşılaşmamızda. Sonradan da zaten belli etti kendisinin öyle olduğunu…Ertesi gün bildirilerin sunumu başlıyordu ve Emrah’ın ilk gün sunumu vardı. Benim ise ikinci gündü. Emrah sunum yapacak olmanın heyecanı ile bir süre çalıştı anlatacaklarına…Sonra ışıkları söndürdük ve uyuduk…

ve TUDOK 2008’in ilk günü…

Devamını yazacağım efendim.