Platon devleti doÄŸal bir düzen olarak; yani bir canlı organizma gibi düşünmektedir. Ona göre, devlet canlı bir organizmadır çünkü devletin her organı ancak bütün yapı içinde yaÅŸamını sürdürebilir. Bütünden ayrı bir devlet veya sivil kurum yaÅŸamım sürdüremez. Çünkü bir organ bedene baÄŸlı olduÄŸu sürece canlılığını korur. Bu nedenle Platon’a göre, birey toplum dışında var olamaz; toplum da bireylerle var olur.
Platon, Devlet (Politeia) adlı eserinde ideal devletini tanımlar. Devleti oluÅŸturan sınıflar insan ruhunun  üç   parçasına   göre   düzenlenmiÅŸtir.   Ä°nsan   ruhunda “madde” ve duyguya yatkın yeti, itaati ve üretimi; cesarete yatkın yeti, korumayı ve savaÅŸmayı akla yatkın yeti ise yönetme ve bilgi edinmeyi içermektedir. Ä°ste, ruhun bu üç yetisine karşılık, devlette de üç sınıf bulunmaktadır. Ä°taat ve üretime karşılık işçi, köylü ve zanaatkarlar; korunma ve savaÅŸmaya, karşılık bekçiler; yani askerler; yönetme ve bilgi edinmeye karşılık yöneticiler ve bilgeler sınıfı, gelir. Platon devletinde her sınıfın ne yapmaları, nasıl bir eÄŸitim almaları, ne tür mal ve mülk edinmeleri, kimlerden oluÅŸmaları gerektiÄŸi gibi konuları ideal bin tasarımla belirlemiÅŸtir. Birinci sınıfı oluÅŸturan İşçi, köylü ve zanaatkarların temel erdemi itaat etmek ve çalışmak olduÄŸu için, bunlar üreten sınıftır. Devleti besler, doyurur, giydirir. Bu grup devletteki en büyük çoÄŸunluÄŸu oluÅŸtururlar. Bunlar üretime yönelik el sanatları, beceri, tarım gibi bilgilerle eÄŸitilmelidir. Bu grubun en önemli özelliklerinden biri, istedikleriyle evlenebilir, çocuk ve özel mülk sahibi olabilirler; Bu sınıf için, bir sınırlama söz konusu deÄŸildir. Devamını Okumak için »