Kalbini kırarsa hayat derin bir nefes al geçer diyen F.D’nin şarkısını dinleyerek yazıyorum şu anki hislerimi. Hayatta çok zor durumlar var Allah onları yaşayanlara sabır versin, yaşamayanlara da yaşatmasın. Korusun. Belki de geçirdiğim en sıkıcı bayramlardan birisiydi bu. Sürekli aklımda geleceğimle ilgili planlarım ve kaygılarım vardı. Yapmam gereken, yapılmaya bekleyen onca şey arasında bayram yapılmıyormuş. Gelenlere sahte gülücükler dağıtmaktan başka bir şey yapmadım, yapamadım maalesef. Halbuki gelenlerin sayısının azalması belki de bir önceki yazımdaki samimiyetsizliğin tersine işlediğini gösteriyordu. E tabi biz bilemeyiz, sadece tahmin yürütürüz. Kaç kişiye okulumla ilgili durumu anlatmak durumunda kaldım bilmiyorum. Hep aynı cevabı vermekten ben sıkıldım. Bilmem kaç kere işsiz olduğumu imalarla anlattım. Öğrenciyim, öğrenci…
Bazı arkadaşlarımdan kırılanlar olmuş galiba özellikle de Burak. Ya hu Burak mesaj atmadılar diye böyle hemen bozulunmaz ki , halbuki ben attım aveaya küs kardeşim. Ha bir de Burak öyle herkese attığın mesajı bana da dürtüklersen ben de herkes gibi olduğumu düşünürüm. Hani ben herkes değildim
Bayram, hiç de bayram gibi değildi. Hasan da umreye gitti. Herkes bana soruyor ne zaman gelecek diye. Dışarıdan bakınca diyanet sorumlusu falan gibi mi duruyorum bilmiyorum. Sakal falan bıraktık biraz ondan mı acaba ?
Bu bayramda da işsiztik, bir dahakine inşallah böyle olmayız. –yız –yız..
Bazen değişiklik gerekir, ben de onu yaptım.