Şehirler arası otobüs yolculuklarında, muavinden gelen kolonyayı asla geri çevirmeyen insandan biraz çekinirim. Bu arada, muavinden gelen kolonya da korku filmi ismi gibiymiş. Atlantis’ten Gelen Adam. Ben böyle insanlardan biraz korkarım. Fazlasıyla gizemli geliyorlar bana. Bir bildikleri var ama çözemiyorum. Sanki bir görev için o anda o otobüsteler. Bi de bu şahıs benim tam yanımda oturuyorsa o yolculuk bitmez benim için. Çok geriliyorum öyle böyle değil. Muhabbet açarsa hiç konuşmuyorum. Konuşsam da hep yalan yanlış şeyler söylüyorum. Hiç açık vermemeye çalışıyorum. Kendimle ilgili hiç bir bilgi vermemeye çalışıyorum. Neme lazım. Her defasında o kolonyanın üzerine boşuna atlamaz bi insan.

Yüzdeler arasında, elbette ki, her zaman için, en samimi, yüzde 10’dur. Yüzde 10’a karşı süpersonik bir sempati besliyorum kendi içimde. Yüzde 10’u seviyorum. Onu seviyorum. Yüzde 10 bizdendir. İnsanın yüzde 10’u addaya götüresi geliyor. Eğer bugün yüzde diye bir şey varsa, yüzde 10’un yüzü suyu hürmetinedir. Yüzde 10 çok başkadır. Durudur. Akar durur. Yüzde 40 sinsidir. Şerefsizin tekidir. Yüzde 50 karaktersizdir. Ne odur, ne odur. Yüzde 50’ye güvenilmez. Yüzde 50’yle bir yola çıkılmaz. Sizi en ufak bir problemde ışık hızıyla satmakta hiçbir beis görmez. Tam bir .rosbu çocuğudur yani. Yüzde 60 aptaldır. Yüzde 70’te yine delikanlı bir taraf var. Özü sözü bir gibi bir enerji alıyorum kendisinden. Yüzde 70’e saygı duyuyorum. Yüzde 90 kalantordur. Yanında rahat edemem ben yüzde 90’ın. Cins bi laf söyler yüksekten yüksekten, tadım kaçar. Onun adına çok üzülürüm sonra. Yüzde 100 stardır. Hem de öyle tırişkadan değil, bayaa bildiğimiz süper stardır. Işıl ışıldır. Adeta minik minik yıldızlar saça saça dolaşır. Benim yüzdelerden anladığım budur. Bahsetmediğim yüzdeleri ben zaten adam yerine koymuyorum. Kanımı çekiyor .bneler. Yüreğimi tüketiyorlar. Hele bir yüzde 51 var ki, ben bu kadar bağlamacı, karşısındakini aptal yerine koyan, kurnaz gibi yüzde arasam bulamam.

@ben

Alpay Erdem