Hani bazen tişörtümüzü ters giydiğimizi anlıyoruz ya, önü arkaya bakıyo, arkası öne, sadece kollardan çıkarıp, boyundan döndürüp, tekrardan giyiyoruz ya o tişörtü, işte bu bizim ne kadar, işten kaçan, şark kurnazı olduğumuzun en büyük ispatı.

Şehirler arası otobüs yolculuklarında, muavinden gelen kolonyayı asla geri çevirmeyen insandan biraz çekinirim. Bu arada, muavinden gelen kolonya da korku filmi ismi gibiymiş. Atlantis’ten Gelen Adam. Ben böyle insanlardan biraz korkarım. Fazlasıyla gizemli geliyorlar bana. Bir bildikleri var ama çözemiyorum. Sanki bir görev için o anda o otobüsteler. Bi de bu şahıs benim tam yanımda oturuyorsa o yolculuk bitmez benim için. Çok geriliyorum öyle böyle değil. Muhabbet açarsa hiç konuşmuyorum. Konuşsam da hep yalan yanlış şeyler söylüyorum. Hiç açık vermemeye çalışıyorum. Kendimle ilgili hiç bir bilgi vermemeye çalışıyorum. Neme lazım. Her defasında o kolonyanın üzerine boşuna atlamaz bi insan.

Yüzdeler arasında, elbette ki, her zaman için, en samimi, yüzde 10’dur. Yüzde 10’a karşı süpersonik bir sempati besliyorum kendi içimde. Yüzde 10’u seviyorum. Onu seviyorum. Yüzde 10 bizdendir. Ä°nsanın yüzde 10’u addaya götüresi geliyor. EÄŸer bugün yüzde diye bir ÅŸey varsa, yüzde 10’un yüzü suyu hürmetinedir. Devamını Okumak için »