Kar yağar da ben onun tadını çıkarmaz mıyım ? Ankara’da üç gündür çok güzel kar yağıyor. Özellikle geceleri yağan karı izlemek büyük keyif veriyor. Keyif veren şeyi sadece izlemekle yetinmek olur mu? Olmaaaz. Bu gece evde otururken balkona çıkayım dedim. Balkonda kara dokunduğum anda aklımda şimşekler çaktı. Biraz kar depolayıp içeri girdim ve masumca oturan ağabeyime arkadan yaklaştım ve koynuna bırakıverdim tüm cephanemi. Tahmin edileceği üzere bu bir savaş kıvılcımıydı. Ağabeyimin gizlice alıp bana attığı kar ıska geçse de hafif yara almıştım.

Eşine kar attığımı gören yengem de boş durmadı ve bana karşı atağa geçti. Baktık evde olmayacak bu iş saat her ne kadar 23.30 civarını gösterse de giyinip kuşanıp dışarı çıktık. Daha eldivenlerimi giyerken yengem tarafından tekrar saldırıya uğradım. Artık savaş kızışmıştı. Herkes alabildiği kadar kar topu alıp önüne gelene atıyordu. İki ağabeyimin birisini gözünden birisini kulağından vurdum. Alınan her darbe rakipleri daha da kızdırıyordu. Müstakbel yengeme ve yengeme de kartopu ile zayiat verdim. Yengem ben sendenim dese de her yanına gelişimde kafama kartopunu atmayı ihmal etmiyordu. Resmen savaş hilesiydi bu. Yarım saat civarı daha kartopu savasından sonra biraz kayalım dedik. Tabi kayarken arada kartopu fırlatmayı ihmal etmedik. İnsan alamıyor kendisini Artık eve dönelim saat 00.30.
Özlemişim karda oynamayı.
Fırsatınız varken deneyin derim.