Cep telefonunu, ısrarla çaldırabildiğin, senin arkadaşındır. En fazla üç kez falan çaldırabildiğin, senin arkadaşın değildir. Bu kadar basittir bu işler.

Şehirlerarası otobüs yolculuklarında, özellikle rahat hatta çok oluyo, böyle boş koltuk çok oluyo, rahat çünkü, inanır mısın sevgili okur, kendi koltuğumdan kalkıp da, misal köyler öbür tarafta, ben de köyleri izlemeyi çok seviyorum ya, öbür tarafa geçip de böyle camdan, böyle cama yapışıp, o köyleri doyasıya izleyebilmek için harekete geçecek cesareti kendimde bulamıyorum. Çünkü bir keresinde tam öyle hareketlendim ki muavinin bana ters ters baktığını gördüm, hemen tekrardan yerime oturdum. Ben muavinlerden çok korkuyorum. Adam dövüyorlar. Yani dövüyorlarmış, duydum ben. Bayaa, böyle ağzını burnunu kırıyorlarmış insanın. Hep kırıyorlarmış. Bence Muavin diye korku filmi olur. Bence olur. Hatta dur ben yazayım bu filmin senaryosunu. Niye duruyorum ki. Durduğum hep kabahat. Bir de, bir keresinde bi çocuğu azarladı muavin bu yüzden, yavrum yerinde otur diye. O yüzden çok korkuyorum. Ya bana da aynısını derse. Senin koltuk numaran belli, ne coştun genç derse, Allah’ım derse. Der yani. O anda ne cevap veririm. Yerin dibine geçerim. Allah’ım ben nasıl bir ezik karakterim böyle. Allah’ım ben niçin muavinlerden ölesiye korkuyorum. Palyaçodan korkan insanlar var ya. Benimde palyaçom muavin. Hep köyler öyle yanımdan geçip gidiyor, ben korkumdan davranamıyorum. Öyle üzülüyorum ki anlatamam. Büyük hicap duyuyorum.

@Alpay Erdem  Penguen